Ti o rob i mykun mos i thuj vejdit qytetar
Me at shpirt t’robnum e me at sy t’zaptum
Vendi ku ke le nuk të ban fisnik
As të hollat pa djersë as pasunija ore mik
Mos mashtro vehten me mbulu t’metat që ke
Mos mendo që je ajo e ati vendit ku ke le
Mos e turpno me at gojë at vend të lindjes
Me kufij trashanik që i ven bindjes
Ti asgja nuk je ma shumë nëse nuk ke le n’katund
Nëse nuk hap trunin ke frena si kali
Ti je ma i egër se ai që zhdryp nga mali.
E veç me u mburr që ke lind n’qytet
Kur asnji mburrje tjetër hiç nuk të ka mbet
E me u mburr veç që ke pare
Me të tjerët të bash hajgare…..?
Sa gjyna për ty
Që nuk i çel kurrë ata sy
Zemrën pastroje n’thelb e zbardhoje si myshk
Shih botën me sy tjetër e jo me tru plot ndryshk,
Aty ku djepi përkundet edukata s’lëkundet
Rranjtë vijnë me edukatë e vijnë me njerzi
Jo me mbiemën që trashigon e me at madhni
Fisnikrija asht gja e fort e asht shumë e madhe
Nuk ta vesh qyteti moj e bukura sorkadhe
Çdo fis e ka nji pis e ke ndegju at fjalë?
Mos u mburr me derën dhe kanakun qe nga aty ke dalë
Të mbash at emën që trashigon bajagi asht marifet
Po nuk dite me e rujtë si duhet,në oborr te vet ke tret ,
E mos paç gja tjetër me u mburr por veç me vend të lindjes
Sa gjyna për ty që je ba rob i bindjes!
Vish petkun e edukatës dhe at të fisnikrisë
Hap dyert e botës me dritën e dijenisë !
Po nuk dite me I hap dyert dhe me ndrru trunin
Je në gjum të thellë dhe mos e trazo gjumin!
Sa gjyna !
Vildana Dibra Zhubi
William Adolphe Bouguereau painting