Udhëtoj me ëndrrat

Mbështillem natën   me dritën e hanës,

E mbajë në dorë diellin  përvlues si zjarr,

E mbledhi  shiun nga shuplaka e nanës ,  

Stërpikem me ato pika që ende s’jane tharë !

Sa herë thëras qiellin dhe i zhduki retë ,

I coptoj me duar  dhe mjegullën trazoj, 

Flas me kujtimin që ende nuk ka tretë 

Ulem mbi detin e turbullt dhe rri e mendoj !

I ngjes copat e  zemrës sa herë  që më coptohet ,

E shkrepi vetimën mbi shpatullat e mija,

E perbuzi dhimbjen që nuk më largohet .

Ndali kohën që mos të vjen pleqërija !

E dërgoj dritën  n’tunelin e gjatë,

Buzëqeshi me terrin sa herë  që më vjen ,

Udhëtoj me ëndrrat  gati çdo natë,

I falem Zotit për  gjithat që mi bjen !

Ia shkrepi gazit edhe kur zemra m’loton

I këpus retë dhe i zbres nga qielli ,

Nuk e la shiun që tokën t’rëndon,

I thëras rrezet dhe pres kur del dielli .

I mbylli sytë me lutjet çdo natë Të çohem n’mëngjez dhe diellit  t’i përkulem ,
T’na falë Zoti mos t’na mbush mëkat,
Sa herë në sofrën e Perendisë çohem dhe ulem!