Vrapova me nxanë hanën ,
Me fytyrë që m’kujtoj nanën,
Më iku si tinzake
Po lypte motër binake
Pa e ditë e shkreta
Që n’zemrën time m’i la gjurmët e veta
Pa e ditë se asht unike
Nuk ka motër ,por mua më ka mike!
Ku je mshef moj ,e pyeta
Motër ti nuk ke
E vetme , unike ke le
Mos u mshef se du me t’pa
Mall për ty m’ka ra
Mua mike më ke
Se ti veç je e bukur,aty ku unë kam le !
Ama, mjaftë tash
Mos ndriço veç n’Pinjesh
Lazdrajka ime sa bukur m’je vesh,
Fustan m’ke vesh me yje
Lepezën e hedh mbi pisha dhe pyje!
Ngjyrë portokalli , çapkëne dyrnjasë
Nur i jep Limanit, Kodrave dhe Kalasë
Në Chelsea sonte ,pse nuk më vjen pak
Të pres me haxhimakule
Afër lumit Temza aty kam nxanë konak!
Bile edhe gurabija për yrz ty të qes
Veç më eja sonte,në prag të derës po t’pres!
Gurabija moj nuk du
Se shumë jam idhnu
Haxhimakule jam vet ,
E ju të gjithë ku më keni tret,
Hanë si mu ku gjeni
Pse të gjithë nuk ktheheni
Por eja më tha ti
Dhe gjithë ju jabanxhi
Se i gjujta rrezet n’ Gjerana
mbi kaçubat , ullishtë e thana !
Ju pres në vendlindjen e juaj
Amaneti asht i vrazhdë në dhe dhe tokë të huaj !
Ejani sa i keni gjallë!