Jeta poezi

Gjurmë le një natë e errët që mbulon ëndrrat me djersë Gjurmë lë humbje që thret çdo ditë në mjesin […]

Nuk mburret kush ma shumë e se une, Shqiptare që linda në trojet e mija, Te gjithë kto vite që

I thotë plaka plakut Kur kam tesh , veshin kush s’ma vuni Tesh as dorën s’guxoj me çu Sa herë

Qysh në banka shkollore moj mike E deri me sot shoqeri Largësija nuk është një teh thike Nuk ka kush

Më lejoni të flas Më lejoni gojën ta çel Më lejoni deri në kupë të qiellit t’bërtas. Më lejoni heshtjen

Ëndrrova një natë ,një derë me ngjyrë qielli Ishte e mbyllur dhe dryni ishte ndryshkur Sikur mëngjezin e priste ,dhe

Po thojnë: Rri në shpi! -Shtëpi nuk kam ! Po thojnë: -Kalon, mos u mbush mërzi ! Unë nuk jam

Sa shumë jemi gëzuar për një fustan të ri, Për një palë këpucë na binte malli Për një lojë të

Shën Valentini na iku i ngrati Erdhi me 14 shkurt dhe shkurt e pati Vetëm një ditë vjen dhe na

Nëse kam vajtë me një grusht lot në dorë Një mijë buzeqeshje do t’i la pas . Kthehem përsëri si