Jeta prozë

Më vjen në punë dje një letër .e bukur ,e shtypur në kompjuter . Një plakë gati 90 vjeçare ,falemenderohet […]

E dashur planet, e dashtun toka ime. Edhe pse sistemi qiellor ka edhe tjera planeta ti për mua je unike

Sa rob jeni? Ku i ke robt e shtëpisë ? Në viset tona të gjithë qëlluam rob.U mundova ta gjej

Kur kemi një hall apo jemi të mërzitur dhe nisim ia tregojmë dikuj, ai dikushi të ndërprenë në gjysë dhe

Vendet tona dikur ishin ndryshe . Buka dhe krypa ishte sofra e jonë. Mikpritja ishte madhështija e jonë. Ninullat ishin

Para shumë kohë jetonte një nanë me djalin e vetëm. Një ditë djali smuhet shumë keq nga zemra. Shkon ke

-Eja, eja bija ime. Vetëm edhe pak, vetëm edhe pak edhe…. -Edhe ku? -Ku nanush, ku? Qe qe vetëm edhe

E shkruaj për Çedomir Petrović, për Borka Pavičevic, Dragica Pečenković, dhe qindra të tjerë që rëndohen dhe ofendohen pa arsye.

Tregim i një jetimi Gushti vitit 1957 .Isha shumë e re, ende fëmi ma, kur dola në Bashqarshi të Sarajevës