Ulqin prozë – Vildana Dibra Zhubi

Ço he Pero

Shumë vite më heret martohet një nuse në Gjerana , aty kojshi shtëpisë ku kisha lindë.. E bukur, puntore çohet […]

Fëllanza Shtojit fazani dhe shkurta, Zbukurojnë qiellin si gurë margaritar , Pelikani dhe unë që më thojnë jam ma e

Vrapova me zanë zilen e telefonit. Nuk ndalej dhe unë tash nga inati e ngadalsova hapin . Pak u nevrikosa

Kërkova një laps. E gjeta. Ishte i metalit dhe kishte ngjyrë të zezë. Jo jo mendova nuk bënë ky. Nuk

Ishin vitet gjashtëdhjeta , vitet e mija të arta . Kujtimet e fëmirisë janë ata që mbesin gjithmonë më të

E kishte nji trup të hollë dhe ishte e vogël. Nji hund pak të mpreht, dy sy të imte ngjyrë

Disa e thërasin gamar, disa gomar, disa magar. Disa të ofendojnë me “ hiqu he gamar gamarit .” Të shanë

Sa i lezeçëm ,pak me humor por shumë madhështor një tregim që besoj shumë gjenerata të reja nuk e kanë

Ra një shi , bllokon rrugët dhe përmbytet një pjesë në Ulqin! Bjen një ditë borë në Londër apo Angli

Shekuj më parë na ishte një tokë fort e bukur. E kishte sjellë Zoti vet me dorën a vet. E